เมื่อตอนเด็ก ๆ เคยได้ยินชื่อของพระอาจารย์ธรรมโชติ ที่ล่ำลือกันไปทั่ว ในเรื่องของวิชาอาคมอันเก่งกล้าของพระอาจารย์ธรรมโชติ แต่ไม่เคยได้ไปกราบไหว้ หรือขอพรเลยสักครั้ง อีกทั้งเมื่อเร็ว ๆ นี้ ยังได้ยินว่า ทางวัดได้มีการปรับปรุงและบูรณะซ่อมแซม โบราณสถานต่าง ๆ ของวัดให้อยู่ในสภาพที่ดีขึ้น เราจึงคิดกันว่า เป็นโอกาสดีที่เราจะได้ไปกราบนมัสการหลวงปู่ธรรมโชติสักครั้ง

วัดเขานางบวช หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า วัดเขาขึ้น นี้อยู่ที่ตำบลนางบวช อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี โดยอยู่ห่างจากตัวเมืองสุพรรณบุรี ไปทางทิศเหนือ เป็นระยะทางประมาณ 50 กิโลเมตร

เราออกเดินทางจากบ้าน มุ่งหน้าไปวัดเขานางบวช โดยใช้ถนนสุพรรณบุรี-ชัยนาท เมื่อมาถึงปากทางเข้าวัดที่แยกจากถนนใหญ่ เป็นถนนคอนกรีต วิ่งผ่านทุ่งนา ทางเดินรถได้สองทางแต่ไม่ใหญ่มากพอผ่านกันได้ แต่ถ้ามีรถสิบล้อวิ่งสวนมาก็คงต้องหยุด แล้วเบียดเข้าข้างทางก่อนถึงจะวิ่งต่อไปได้ แต่สองข้างทางเต็มไปด้วยต้นข้าวที่เขียวขจี ถ้าไปตอนเย็น ๆ ก็คงจะเย็นสบายและก็สดชื่นน่าดู..

ประวัติของวัดเขานางบวช กล่าวว่า พระอาจารย์ธรรมโชติ พระสงฆ์ผู้เป็นศูนย์รวมขวัญ และกำลังใจให้ชาวบ้านบางระจัน ในระหว่างทำสงครามกับพม่า เดิมท่านชื่อ “โชติ” ขณะบวชได้ฉายาทางพระว่า ธรรมโชติรังสี บวชครั้งแรกที่ “วัดยาง” บ้านแสวงหา จังหวัดอ่างทอง แต่จำพรรษา ณ วัดเขาขึ้น อยู่ที่เขานางบวช สุพรรณบุรี ท่านมีความรู้ด้านวิชากสิณ ด้านวิชาอาคม ต่อมาชาวบ้านบางระจันได้อาราธณาไปพำนักอยู่ ณ วัดโพธิ์เก้าต้น จังหวัดสิงห์บุรี ด้วยเหตุที่พระอาจารย์ธรรมโชติมีวิทยาอาคมสูง จึงได้ลงอาคมกับ ผ้าประเจียด (ผ้าลงเลขยันต์ และอักขระ ถือกันว่าเป็นเครื่องรางคุ้มกันตัว ใช้ผูกต้นแขนหรือคล้องคอ นิยมทำจาผ้าดิบสีแดง ตัดเป็นผืนสามเหลี่ยม อักขระเลขยันต์ที่เขียนลงบนผืนผ้า และกำหนดว่ามีอาถรรพ์ อำนาจทางไสยศาสตร์นั้นเป็นวิชาคงกระพันชาตรี แคล้วคลาด มหาอุด กำบังตัว คุ้มกำลัง อย่างใดอย่างหนึ่ง หรือหลาย ๆ อย่างรวมกัน) ตะกรุดพิสมร (เครื่องรางของขลังชนิดหนึ่ง) แจกจ่ายให้กับนักรบค่ายบางระจัน สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงพระนิพนธ์ในหนังสือไทยรบพม่าว่า พระอาจารย์ธรรมโชตินั้นได้หายสาบสูญไป หรือจะมรณภาพในเวลาเสียค่ายพม่า หรือหนีรอดไปได้หาปรากฏไม่ แต่ความเชื่อของชาวจังหวัดสุพรรณบุรีว่า น่าจะมามรณภาพที่วัดเขานางบวชนี้

ตอนที่พวกเราไปกันนั้นแสงอาทิตย์กำลังร่มครึ้ม เพราะฝนกำลังตั้งเค้ามา อากาศเลยไม่ร้อน พอเปิดกระจกก็เลยเย็นสบาย ที่เชิงเขาจะมีศาลาของพระอาจารย์ธรรมโชติ และมีบ่อน้ำเขตอภัยทานให้คนมาให้อาหารปลา ลูกสาวก็เลยบอก พ่อ ๆ จอดก่อนให้อาหารปลาก่อน อู้..ฮู้..ปลาเต็มเลย มีทั้งปลาแรด ปลาสวาย เต่า ตัวโต ๆ จากนั้นก็ขับรถขึ้นไปบนวัด จากเชิงเขาขึ้นไปบนวัด ระยะทางประมาณ 120 เมตร ไม่ไกลเท่าไร แต่บางตอนชันมาก ต้องขับดี ๆ เชียว และถนนขึ้นเขาก็ไม่กว้างเท่าไร แต่ก็พอจะสวนกันได้ ถือได้ว่ายังต้องปรับปรุงอีกนิดหน่อย

ลานวัด เชิงเขานางบวช สงบร่มรื่น

หากใครมีจิตศรัทธาจะสร้างวัดก็ต้องมาวัดนี้เลยค่ะ เพราะที่วัดกำลังจะบูรณะโบสถ์กัน พอเราขึ้นถึงยอดเขา เป็นลานที่จอดรถไม่กว้างนัก จอดรถได้สัก 10 คัน มีต้นโพธิ์ต้นใหญ่เป็นที่ประทับของ ร.5 และบริเวณวัดก็สะอาดตาอากาศกำลังครึ้ม ๆ  ฝนตกมาบ้างนิดหน่อย เราก็รีบเข้าไปไหว้พระประธานด้านใน เขาจะมีดอกไม้ ธูปเทียน  ให้พร้อม เมื่อเราไหว้พระเรียบร้อยแล้วก็เดินเที่ยวชมจุดต่าง ๆ มีที่น่าสนใจหลาย ๆ อย่าง เช่น วิหารพระอาจารย์ธรรมโชติที่มีอุโมงค์เก่าที่ชาวบ้านเล่ากันว่า ในสมัยโบราณสามารถไปโผล่ถึงกลางหมู่บ้านอีกฝั่งถนนได้

เราเดินเที่ยวได้สักพักหนึ่งรอบ ๆ บริเวณเขาทำเป็นที่ชมวิวได้รอบทิศเลยสวยมาก ขอบอก ต้องไปชมกันเอง ชมวิวไปได้สักพัก ฝนตกลงมา เรานั่งอยู่ในชิงช้าด้านหนึ่งของลานวัด เมฆอยู่ไม่ไกลเลย มองไปทางทิศเหนือ เห็นมันลอยคลอเคลียกับยอดเขาลูกย่อม ๆ ที่อยู่ไม่ไกล มันก็เป็นอารมณ์อีกแบบหนึ่ง ทำให้รู้สึกสดชื่น มีความสุขสุดสุดเลย

เรานั่งกันอยู่นาน แกว่งชิงช้าไปเรื่อย ๆ ทอดอารมณ์มองไปกับสายฝนที่ตกลงมา สักพักหนึ่งฝนก็หยุดตก รู้สึกว่ามาวัดครั้งนี้แล้วไม่เสียเที่ยวจริง ๆ ได้สัมผัสกับธรรมชาติ บรรยากาศที่แสนจะสบาย และสงบด้วย ได้ทำบุญไหว้พระ ทำทาน สรุปครบเลย ดีจัง บ๊าย บายค่ะ คราวหน้าจะมาเล่าให้ฟังอีกนะคะ

รายละเอียดเพิ่มเติม

วัดเขานางบวช
ต.นางบวช อ.เดิมบางนางบวช จ.สุพรรณบุรี
โทร.035-837590
เวบไซต์ : www.watkaonangbuach.org